Pazartesi, Ağustos 07, 2006

Şiir

Ne yardan geçilir, ne serden;
Korkuyorum bu gecelerden.
Bel bağladığım tepelerden
Gün doğmayabilir bir daha..Bu fotoğrafa bir şiir bulmalıyım dedim. Cahit Sıtkı Tarancı' nın bu şiirine denk geldim. Uydu mu uymadı mı bilmem ama ikisi de güzel bence..

8 yorum:

optio dedi ki...

bence siir uymus :) fotoda cidden cok güzell...

Emir Bey dedi ki...

teşekkür ederiz efendim :)

YALNIZLIK OKULU dedi ki...

yapraklar birer birer düşüyor yalnızlığımın koynuna...
bir nehir geleceğimi ikiye bölüp akıyor...
günümün tek aydınlığı içimde büyüyen çınarlar...
kalbim; sensizliğin kışını bilmeyen bir serçe...
sen sevdanın hırkası al,gel ört üsttüme...

Emir Bey dedi ki...

evet bu şiir daha bir otururmuş hakikaten hem çok da güzelmiş :) lakin şiir umduğu değil bulduğu resme oturur derler bizim oralarda :))

Hanife dedi ki...

şiir de fotoğrafta çok güzel olmuş.Sen fotoğraf konusunda baya aştın be Emir.Bunda da harikalar yaratıyosun valla:))

Emir Bey dedi ki...

teveccühünüz efendim ..

vintage biscuit dedi ki...

hocam yar gittikten sonra , gun dogarmi sorraim size
gonul avunurmu
tabibler derde deva bulurmu


ulan siirsel yaklasmayin bana diyorum size , hemen gaza gelirim

Emir Bey dedi ki...

ne gün doğar, ne gönül avunur, ne de derde deva bulunur haklısınız.. biz sizi gaza gelseniz de severiz :)