Hatıralarım vardı içinde şuradan buradan,
Dönüp baktım hele nice zaman geçti de aradan,
Elimizde kalan biraz liken, biraz denizanası imiş!
Geçerken Galatasaray'dan girmezsek Çaycı'ya şayet,
Salardık yokuştan İtalyan Lisesi'ne direkt,
Yol dostlarımızı da oradan toplardık elbet,
Bağlarbaşı'na giden en kısa yol Karaköy'den geçerdi hey hey!
Sultanahmet'ten bile gelsem gitmezdim hiç Eminönü'ne,
Haliç'ten Üsküdar'a gidenler bile bir dururdu önüne,
Sular üzerinde baya da uzundu boyuna, genişti enine,
Kaderde sular çekilene kadar kavuşmayı beklemek de var imiş.
Çekti gitti aramızdan lodoslu bir İstanbul gününde,
Kadıköy-Karaköy jetonum patladı mı elimde?
Nasıl gideceğiz o tarafa aklımda sorular var benim de,
Karaköy İskelesi'yle kalbimi de gömdüm ben o sulara hey hey !
şaka mı bu :D:D
YanıtlaSilhepimizin başı sağolsun. tophane dönüşleri az ferahlamadık oralarda. ah ah. gençliğimiz de battı mı ne iskeleyle beraber.
YanıtlaSilgülş the depresif.
eğrelti : gayet samimi =)
YanıtlaSilgülş : katılıyorum ben de !
eheueh=))delirmişsin sen=)
YanıtlaSilben de uzuldum ya..bi de dun sabah ordan gectim , canli canli gordum batik halini :( ...
YanıtlaSilEmir bey şiirinizde bir samimiyetsizlik gördüm ben. En son benimle bindiyseniz baya uzun zaman olmalı bineli, halbuki diyorsunuz ki "Nasıl gideceğiz o tarafa aklımda sorular var benim de". Yalan. Otobüsle geçiyorsunuz karşıya, biliyorum.
YanıtlaSilGerçi şiire lafım yok, cumhuriyet sonrası türk edebiyatında çığır açmış durumdasınız:)
merve : belki =P
YanıtlaSilserda : çok fena!
operadaki tantum : efendim anadolu'da oturmadığınız için karşıya geçme sanatının inceliklerine vakıf değilsiniz, ama hoş görüyorum yine de, her ayrı gün her ayrı saat gidilecek her ayrı yer için en uygun araçlar vardır ki tünel tarafına gidilecekse en mühimi kadıköy-karaköy hattıdır. çok şairaneyim.