Perşembe, Kasım 20, 2008

Bir Hadise Var



Gözlerimi kapadım, öncelikle III.Selim'in huzurunda, padişahın kendi eserlerini padişaha icra eden bir incesaz ekibiyle beraberdim, sonrasında yıllar geçti imparatorluk değişti, dil değişti, konular değişti, ama asalet hiç değişmedi, en son İstanbul'u sevmezsek aşkı anlamayacağımızı duyduk, gözlerimi açtığımda Münip Utandı'yı ve klasik sazlarını ayakta coşkuyla alkışlarken buldum kendimi, meğersem Albert Long Hall'daymışım, hepsi bir rüyaymış, hepsi böyle olsa rüyaların dedirtecek cinsten.

8 yorum:

eğrelti dedi ki...

hayatımın müzik olması durumu beni çok garipsetior. sanki senin öyle gibi.

eysean dedi ki...

konserin hisar üstü'nde olduğunu öğrenene kadar gelme planlarım vardı.
ya sizin okul uzak ya da ben hakikaten bulgaristanda oturuyorum.

YALNIZLIK OKULU dedi ki...

keşke her rüya bir musiki fasıl olsa ne kadar dinç başlardık yeni güne...

Emir Bey dedi ki...

eğrelti : biraz öyle (ne biraz mı) pek keyifli =)

eysean : her ikisi de doğru bence =)))

yo : kesinlikle !

Hanife dedi ki...

pek güzel anlatmışsın,az ve öz bu olsa gerek=))

Emir Bey dedi ki...

mersi efendim !

garip kanuncu baha efendi dedi ki...

En başta niye gözünü kapatıyorsun :) konseri seyredemedin, halbuki ne güzeldi :D sadece duyarak bu kadar etkilendiysen,gözlerini kapatmasaydın başta ... :) saygılar efendim.

Emir Bey dedi ki...

gkbe : sizi gözlerim açık dinleyeceğim, kim bilir belki sayenizde gözüm açık da giderim =P